Сыбызғы

Сыбызғы – дала үнінің сарыны

Сыбызғы – қазақ халқының ең көне және кеңінен тараған үрмелі музыкалық аспаптарының бірі. Тарихи деректерге сүйенсек, бұл аспап ғасырлар бойы көшпелі халықтың тұрмыс-титіршілігімен, табиғатпен үндестігімен тығыз байланысты болған.

Аспаптың құрылысы мен жасалуы

Сыбызғы көбінесе қурайдан, ағаштан (тал, қайың) немесе өсімдік сабақтарынан жасалады. Ұзындығы шамамен 60-80 см болады. Аспаптың бетінде 3-тен 5-ке дейін ойық (тесік) орналасады. Сирек жағдайда темір немесе жез түтікшелерден де жасалған түрлері кездеседі.

Орындаушылық ерекшелігі

Сыбызғыда ойнау үлкен шеберлікті талап етеді. Орындаушы аспапты аузына көлденең ұстап, дем шығарумен қатар тамақ үнін (көмей дыбысын) қоса шығарады. Бұл әдіс аспапқа өзіндік полифониялық, политональды полифониялық сипат береді. Сыбызғы күйлерінде құстардың үні, асқар таулардың жаңғырығы, желіскен жылқылардың дүбірі мен дала ескені айқын бейнеленеді.